W dniach od 16 do 18 marca 2012 r. w Bardzie, w domu Sióstr Marianek, miała miejsce IV Diecezjalna Szkoła Animatorów Misyjnych Diecezji Świdnickiej. Wśród 36. uczestników SAM-u były siostry zakonne, klerycy, osoby świeckie, m.in. katecheci oraz młodzież gimnazjalna i licealna. W szkoleniu wzięli udział zarówno animatorzy misyjni, jak i ci, którzy chcieli dowiedzieć się czegoś więcej na temat roli animatora misyjnego w parafii i szkole, duchowości animatora i formach pomocy misjom. Szkoła rozpoczęła się uroczystą Mszą św., w piątek 16 marca o godz. 18.00.

W programie szkolenia przewidziano każdego dnia udział w Eucharystii, wspólną modlitwę i konferencje. Główną organizatorką była s. Barbara Zdunek - Referentka Misyjna Świdnickiej Kurii Biskupiej. Spotkania prowadzili i ubogacili  swoją obecnością wyjątkowi goście: ks. Bogdan Michalski, sekretarz krajowy PDRW i PDPA oraz Misjonarze Matki Bożej Pocieszenia: o. Luca Bovio i o. Ashenafi Abebe. Księża podzielili się z nami swoim doświadczeniem, świadectwem życia, ale też wielką radością.

 W sobotę, pierwszą konferencję na temat „Papieskie Dzieła Misyjne w Kościele powszechnym i partykularnym” wygłosił ks. Bogdan. Rozpoczął ją od pytania „Co to jest misja?”. Później rozwijał myśl o „posłaniu” i zachęcał nas, abyśmy i my kontynuowali „posłanie Jezusa” czyli realizowali zbawienie, pomagając innym na drodze do zbawienia. Celem misji jest ewangelizacja – czyli głoszenie Dobrej Nowiny. Ksiądz prelegent zwrócił uwagę, że prześladowania pierwszych chrześcijan (po ukamieniowaniu św. Szczepana) były powodem, iż „pierwsi misjonarze” rozeszli się do innych miejscowości i nieśli tam Chrystusa, którego mieli w sobie. Misjonarz to ten, kto ma w sobie Chrystusa, żyje z Nim w głębokiej przyjaźni. W dalszej części spotkania ks. Bogdan podzielił się swoim doświadczeniem posługi misyjnej w Peru.

 „Duchowość misyjna animatora” wygłosił o. Luca. Na początku spotkania ojciec opowiedział nam o sobie, o swoim doświadczeniu powołania i o zgromadzeniu do którego przynależy. Główną myślą konferencji było wyjaśnienie, iż duchowość człowieka to odkrycie obecności Boga w najgłębszym miejscu naszego serca. To sposób modlitwy, rozmowy z Panem Bogiem, to przejaw naszej wiary w Jezusa Chrystusa. On nieustannie kieruje do nas zaproszenie, byśmy dbali o swoje wnętrze. W życiu chrześcijańskim najważniejsza jest bliska relacja z Bogiem i bliźnimi. Potrzeba więc ciągłego nawracania się. Bóg mnie kocha, więc trzeba iść dalej w miłości, zmieniać swoje życie na lepsze, nieustannie pogłębiać przyjaźń z Nim. Ojciec Luca przywołał słowa św. Pawła z „Hymnu o miłości” w odniesieniu do naszych imion. Tak ważna jest wiara żywa, a nie tylko doktryna.

 Po konferencji miała miejsce praca w grupach na temat „Jak powstaje PDMD w mojej parafii?” Była też okazją do zweryfikowania propozycji do pracy z dziećmi i młodzieżą w ciągu roku liturgicznego, a po niej nastąpiło podsumowanie pracy w zespołach. Niezwykle ważne było wzajemne dzielenie się uczestników doświadczeniem z animacji misyjnej i nowymi pomysłami.

 „Żywy różaniec w służbie misji” to temat trzeciej konferencji. Ks. Bogdan rozpoczął prelekcję od przybliżenia działalności Papieskich Dzieł Misyjnych. Jako krajowy sekretarz Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła szczególną uwagę skupił na tym aspekcie. Wpierw ukazał rys historyczny dzieła i założycielkę PDRW, Sługę Bożą Paulinę Jaricot, której 150. rocznicę narodzin dla nieba w tym roku obchodzimy. Później ukazał nam zadania tego dzieła: kształtowanie w młodych wrażliwości misyjnej; tworzenie powszechnego funduszu solidarności. Wspomniana już wyżej Sługa Boża Paulina Jaricot jest założycielką Żywego Różańca. Prelegent w czasie konferencji przybliżył początki tego dzieła, wspomagającego misje katolickie na całym świecie, oraz przedstawił ideę Żywego Różańca. Ponadto prosił o zaangażowanie w swoich środowiskach, gdzie są grupy Żywego Różańca, by jego członkowie zapoznali się z duchowością założycielki i poznali jego korzenie.

W sobotni wieczór mieliśmy możliwość spotkania  z kulturą i zwyczajami panującymi w Etiopii, które przedstawiał w formie multimedialnej o. Ashenafi, pochodzący z tego kraju. Ponadto dzięki naszym gościom misjonarzom mogliśmy nauczyć się piosenek w języku afrykańskim i hiszpańskim, które śpiewaliśmy podczas Eucharystii.

 W niedzielę s. Barbara przeprowadziła warsztaty pt. „Różne techniki prowadzenia spotkań misyjnych”. Podzieliła się pomysłami i metodami aktywizującymi, które można wykorzystać podczas katechezy czy spotkań misyjnych z dziećmi i młodzieżą. Mogliśmy poznać między innymi dywan-mapę świata, do której można przyczepiać ślady kolorowych stóp i twarze dzieci zamieszkujących poszczególne kontynenty.

 Po warsztatach nastąpiło podsumowanie Szkoły, które było okazją do wymiany doświadczeń i pomysłów „naładowania” akumulatorów, byśmy jeszcze z większym zapałem podejmowali inicjatywy w szkołach i parafiach na rzecz misji.

                                                                                         s. M. Izabela-Małgorzata Wolna